Jak leczy się zatrucie rtęcią?

Rtęć jest metalem ciężkim, występującym w warunkach naturalnych jedynie w stanie ciekłym. Trujące są zwłaszcza jej opary, które wchłania się przez drogi oddechowe. Równie niebezpieczne są nieorganiczne i organiczne związki tego metalu. Zatruciu nim ulegają w szczególności osoby pracujące w branży zbrojeniowej, złotniczej oraz medycznej (m.in. stomatolodzy). Niestety równie często rtęcią zatruwają się przypadkowo dzieci poniżej 3 roku życia, np. wskutek stłuczenia termometru.

Najważniejsza jest szybka reakcja

Badania dowodzą, że spore ilości rtęci zawierają liczne produkty, a nawet zwierzęta. Do najbardziej powszechnych źródeł tego metalu zalicza się owoce morza, ryby (np. łosoś, miecznik), różne rodzaje farb, żarówki fluorescencyjne czy dym z fabryk spalających węgiel brunatny lub kamienny. Jeśli chodzi o objawy zatrucia rtęcią, to do najważniejszych można zaliczyć:

– gwałtowne wymioty z domieszką krwi
– silne bóle brzucha
– obfity ślinotok
– pieczenie lub swędzenie w jamie ustnej
– uporczywe biegunki
– odwodnienie organizmu
– niewydolność krążenia

Wszystkie wymienione objawy mogą się przyczynić do śmierci poszkodowanego w pierwszych 24 godzinach, w związku z czym istotna jest szybka reakcja. Należy taką osobę natychmiast zawieźć do szpitala w celu przeprowadzenia badania znanego jako biorezonans magnetyczny.

To w zasadzie jedyny skuteczny sposób na wykrycie źródła problemu i podjęcie dalszych kroków w postaci właściwego leczenia, najczęściej w postaci zastosowania tzw. antidotum DPMS (czyli sól sodową kwasu sulfonowego). Niekiedy konieczne jest też wykonanie skomplikowanej hemodializy, polegającej na filtracji krwi.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

8 − 7 =